Egypte is zo’n bestemming waar je óf al jaren van droomt, óf waar je juist wat twijfels bij hebt. Piramides, tempels en eeuwenoude geschiedenis klinken fantastisch, maar tegelijkertijd hoor je ook verhalen over chaos, cultuurverschillen en veiligheid. Tijdens onze reis merkte ik al snel: goed inlezen van tevoren maakt echt het verschil. Hier deel ik de belangrijkste dingen die handig zijn om te weten vóór je naar Egypte gaat. Van visum en geld tot kleding, fooien en veiligheid. Geen opgepoetst verhaal, maar gewoon eerlijk, praktisch en uit eigen ervaring.
Als (Nederlandse) reiziger heb je een visum nodig om Egypte binnen te komen. Dit kun je op twee manieren regelen: bij aankomst op de luchthaven, of vooraf online. Beide opties zijn mogelijk, maar er zijn wel een paar dingen om rekening mee te houden.
Wij hebben ons visum gehaald bij aankomst op de luchthaven. Bij aankomst koop je het visum bij een loket vóór de paspoortcontrole. De kosten bedragen ongeveer 25 USD per persoon. Belangrijk om te weten is dat je contant moet betalen. Dit moet met dollars of euro’s. Pinnen is niet mogelijk, ook al staat dit op sommige websites anders vermeld. Zorg er dus voor dat je dit geld al bij je hebt voordat je het vliegtuig instapt, want ter plekke pinnen kan niet en dat scheelt een hoop stress bij aankomst. Het is wat chaotisch, maar uiteindelijk prima te doen.
Je kunt er ook voor kiezen om vooraf een e-visum aan te vragen via de officiële website van de Egyptische overheid. Dit kan handig zijn als je alles graag van tevoren geregeld hebt. Houd er wel rekening mee dat het aanvragen soms langer kan duren dan verwacht, en er af en toe technische problemen zijn met de website.
Egypte is een islamitisch land en dat merk je vooral in de grote steden en buiten de resorts. Er is geen officiële kledingplicht, maar bedekt kleden wordt echt gewaardeerd en scheelt vaak ongewenste aandacht. Wat handig is, zijn luchtige broeken of lange rokken, shirt met mouw (korte mouw is prima), een sjaaltje om eventueel je schouders mee te bedekken voor tempels of drukke plekken, en comfortabele schoenen voor als je veel gaat lopen.
Draag liever geen korte broekjes, (te) cropped tops, of strapless tops. In badplaatsen zoals Hurghada is het veel losser, vooral in hotels en resorts. Maar in Caïro, Luxor en Aswan voelde bedekkende kleding simpelweg prettiger. Het is vooral een kwestie van respect tonen en je aanpassen aan de omgeving.
In Egypte betaal je met de Egyptische pond (EGP). Cash is hier nog steeds koning. Hoewel je op sommige plekken met pin of creditcard kunt betalen, heb je contant geld eigenlijk continu nodig. Bij de meeste hotels staat een pinautomaat waar je Egyptische ponden kunt opnemen. Deze werken over het algemeen prima. Pinautomaten buiten hotels zijn er ook, maar die doen het niet altijd of zijn soms leeg.
Betalen met kaart lukt vooral op de wat toeristischere plekken, zoals grotere hotels, restaurants en winkels. In het dagelijkse straatleven, denk aan souvenirshops, souks, kleine cafés en taxi’s, wordt vrijwel altijd contant betaald. Daarnaast heb je cash nodig voor fooien, die in Egypte heel gebruikelijk zijn. Zorg er daarom voor dat je ook kleine briefjes bij je hebt. Dat maakt het geven van fooien en kleine betalingen een stuk makkelijker. Neem altijd wat contant geld mee als je op pad gaat, zelfs als je denkt dat je het niet nodig hebt.
Een creditcard is daarnaast erg handig. Zelf gebruik ik er een van Revolut: supergemakkelijk en snel om geld op te zetten, en vaak een stuk voordeliger qua transactiekosten dan pinnen met je normale bankpas.
Fooien geven in Egypte is bijna standaard. Soms voelt het alsof je er continu om gevraagd wordt, en dat kan best overweldigend zijn, zeker als je net in het land bent. Toch is het goed om te weten dat je echt niet altijd móét betalen. Het geven van een fooi (baksheesh) is vooral gebruikelijk bij diensten zoals chauffeurs, gidsen, hotelpersoneel, toiletten en andere kleine services. Vaak zijn het kleine bedragen, maar ze maken voor locals wel degelijk verschil. Tegelijkertijd geldt: een fooi is bedoeld als waardering, niet als verplichting.
Mijn belangrijkste tip: geef alleen fooi als je daadwerkelijk geholpen bent en het goed voelt. Je hoeft niet op elke vraag in te gaan en ook niet te betalen voor elke ‘service’ waar je niet om hebt gevraagd, zoals iemand die spontaan een foto wil maken of je ongevraagd ergens naartoe leidt. Word je toch aangesproken? Dan is een vriendelijk maar duidelijk “no, thank you” of “la, shukran” meestal voldoende. Met een glimlach en een beetje geduld kom je een heel eind, al moet je het soms twee of drie keer herhalen. 😉
Een vraag die je vaak voorbij ziet komen: is Egypte eigenlijk veilig? Mijn eerlijke antwoord: ja, absoluut, maar het is wel een intens land om doorheen te reizen. In vrijwel alle steden is veel politie en beveiliging aanwezig, en op toeristische plekken is dat al helemaal het geval. Dat gaf juist een veilig gevoel. Ik heb me eigenlijk zelden écht onveilig gevoeld, ook niet ’s avonds. Wel is Egypte druk, chaotisch en constant in beweging, en dat kan even wennen zijn.
De grootste uitdaging zit ‘m vooral in de aandacht. Als vrouw word je veel aangekeken en aangesproken, zeker in steden en op drukkere plekken. Dat is niet per se negatief bedoeld: mensen zijn nieuwsgierig, vriendelijk en vaak gewoon geïnteresseerd. Ze maken graag een praatje of willen helpen (al dan niet met een bijbedoeling). Toch kan die constante interactie soms vermoeiend zijn. Wat goed werkte: samen lopen voelde prettiger dan alleen, zelfverzekerd doorlopen helpt enorm, en niet overal op reageren werkt vaak beter dan alles uitleggen. Na een paar dagen merk je dat je hier vanzelf handiger in wordt.
Al met al voelde het zelden onveilig. Egypte vraagt wat meer energie van je dan sommige andere bestemmingen, maar daar staat ook ontzettend veel tegenover. De warmte van de mensen, hun nieuwsgierigheid en gastvrijheid maken het land juist zo levendig en bijzonder. Met een open houding, wat geduld en realistische verwachtingen is Egypte een prachtige bestemming om te ontdekken.
Egypte heeft een heel andere cultuur en manier van leven dan wij gewend zijn in Nederland, en dat merk je eigenlijk vanaf het moment dat je aankomt. Dat is niet negatief, maar het vraagt wel om wat aanpassing en vooral geduld. Allereerst het tempo, dingen gaan hier vaak een stuk langzamer dan je gewend bent. Afspraak is niet altijd afspraak, ”zo klaar” kan gerust nog een uurtje duren en plannen lopen regelmatig anders dan verwacht. Daarnaast is de communicatie anders. ”Yes, yes” betekent niet altijd dat iets ook daadwerkelijk geregeld is. ;) Soms is het meer een manier om het gesprek vriendelijk te houden. Blijf dus zelf duidelijk en check dingen liever een extra keer, zeker bij vervoer of afspraken.
Ook onderhandelen hoort bij het dagelijks leven. In winkels, souks en bij taxi’s is de eerste prijs zelden de echte prijs. Dit kan in het begin ongemakkelijk voelen, maar het is hier heel normaal en wordt zelfs verwacht.
Om nog even terug te komen op het onderhandelen, dat hoort in Egypte er gewoon bij. Zeker op markten, in souvenirwinkels, bij taxi’s zonder meter en in winkels die duidelijk op toeristen gericht zijn. De prijzen kunnen soms absurd hoog zijn, vooral als ze merken dat je westers bent, en hoe drukker en toeristischer de plek; hoe creatiever de bedragen. Dit betekent natuurlijk niet dat je overal moet afdingen, maar wel dat het goed is om te weten wanneer wel en wanneer niet.
Wanneer je wel moet onderhandelen: souvenirwinkels, souks & bazaars, taxi’s zonder meter en kleine lokale winkels. Wanneer je niet moet onderhandelen: supermarkten, restaurants met vaste menuprijzen, musea en officiele tickets.
In het begin kan het wat onwennig voelen, maar zie het vooral als een spel. Met een glimlach en een beetje humor kom je vaak een heel eind. Zeg gewoon wat jij ervoor wilt geven. Vaak lachen ze, zeggen ze dat het onmogelijk is, en beginnen jullie ergens in het midden uit te komen. Werkt dat niet? Dan is weglopen meestal het beste wapen. En geloof me, negen van de tien keer roepen ze je alsnog terug.
Het eten in Egypte is over het algemeen prima en kan verrassend lekker zijn, maar het is wel slim om er bewust mee om te gaan. Met een paar eenvoudige regels voorkom je dat je reis onnodig wordt verpest door buikklachten. Het belangrijkste punt, en een beetje een open deur, is: drink geen kraanwater. Ook niet om je tanden mee te poetsen. Gebruik altijd flessenwater. Je weet dat je een originele, ongeopende fles hebt als de dop klikt wanneer je ’m voor het eerst opendraait. IJsblokjes kun je buiten hotels ook beter laten staan, hoe verleidelijk een ijskoud drankje soms ook is.
De Egyptische keuken bestaat vooral uit rijst, groenten, brood en vlees. Gerechten zoals falafel, gegrilde kip, stoofpotjes en platbrood kom je overal tegen. In toeristische gebieden en hotels is de kans groot dat je ook internationale opties vindt, van pizza en pasta tot gewoon een McDonald’s. En eerlijk: soms is dat gewoon even een veilige en makkelijke keuze 😉
Hoe drukker en populairder een restaurant is, hoe beter. Veel lokale klanten betekent meestal vers eten. Twijfel je? Dan kun je beter iets eenvoudigs kiezen dan experimenteren. Neem voor de zekerheid wat loperamide en ORS mee vanuit Nederland. Hopelijk heb je het niet nodig, maar je bent heel blij als je het bij je hebt. Met een beetje oplettendheid en gezond verstand kun je in Egypte gewoon lekker eten én genieten, zonder dat je continu op je hoede hoeft te zijn.
Goed internet is in Egypte geen overbodige luxe, zeker als je Google Maps, Uber of contact met het thuisfront wilt houden. Ik gebruik zelf al jaren Airalo en dat werkt altijd verrassend goed. Voor vertrek installeer je dit al, dus na landing hoef je alleen nog maar je data aan te zetten. Geen gedoe met simkaartjes wisselen of in de rij staan op de luchthaven. Het bereik was in de grote steden prima. Ook onderweg werkte het goed, al moet je er rekening mee houden dat het soms wat trager kan zijn. In hotels is vaak WiFi (gratis of tegen betaling) beschikbaar, maar die is wisselend van kwaliteit en soms ronduit traag, Met Airalo heb je altijd een back-up en dat geeft veel rust.
Tip: download offline kaarten in Google Maps voor het geval je even geen bereik hebt. Ook Google Translate is ideaal, als je buiten de toeristischere gebieden bent. De spraakfunctie is ideaal: gewoon iets inspreken, laten vertalen naar het Arabisch en afspelen. Dat werkt verrassend goed en wordt meestal erg gewaardeerd.
Egypte is een bestemming die indruk maakt. Niet alleen door de piramides, tempels en eeuwenoude geschiedenis, maar ook door de energie van het land zelf. Het is levendig, intens en vol contrasten, en juist dat maakt het zo bijzonder. Je wordt hier uit je comfortzone gehaald op een manier die soms even wennen is, maar ook verrijkend. Dingen lopen anders, mensen leven anders en je leert vanzelf om met een open blik te kijken. Dat maakt de ervaring extra waardevol. Wat deze reis voor mij vooral liet zien, is hoe divers reizen kan zijn. Van chaotische steden tot rustige momenten lags de Nijl, en van eeuwenoude tempels tot spontane ontmoetingen onderweg. Egypte laat je voelen hoe klein je bent in de geschiedenis maar ook hoe bijzonder het is om dit allemaal mee te mogen maken.
Zou ik Egypte aanraden? Ja! Vooral als je houdt van cultuur, geschiedenis en reizen die net even anders zijn. Het is geen standaard zonvakantie (tenzij je enkel naar resorts gaat) maar een bestemming die je uitdaagt, verrast en bijblijft. Voor mij was het een reis vol indrukken, mooie momenten en herinneringen die ik niet ga vergeten. Eentje waar ik met een grote glimlach op terugkijk!
